Onder­nemen in de zorg draait niet alleen om geld ­verdienen

Waar veel zzp’ers gedurende de coronacrisis thuis zonder werk zitten, slapeloze nachten hebben en gebruik moeten maken van de Tozo-regeling, heeft de Sittardse Monique van Heesch-Webers nog steeds een volle agenda met werk.

Monique is als zzp’er actief als wijkverpleegkundige in de thuiszorg. Zestien jaar geleden besloot ze om dit niet in dienstverband te gaan doen, maar als zelfstandige. “Mijn kinderen waren toen nog klein en het zelfstandig ondernemerschap bood me de mogelijkheid om beter mijn eigen tijd in te delen. Zelf de diensten regelen, gaat iets gemakkelijker dan via een werkgever ingepland te worden. In de loop der jaren ben ik nog een paar voordelen gaan zien, die ik bij de keuze toen, niet voor ogen had. Zo is er de vrijheid van behandelen en meer tijd tussen twee cliënten. Ik vlieg niet van de ene naar de andere cliënt, houd een ruime marge qua tijd. Met vrijheid van behandelen bedoel ik dat ik vanzelfsprekend volgens strenge wettelijke richtlijnen werk, maar ook de ruimte neem om te kijken wat cliënten wel nog kunnen. Vaak is het zo dat als een cliënt eenmaal thuiszorg krijgt er plotseling alles voor hem of haar geregeld wordt, uitgaande van wat ze niet meer kunnen. Ik probeer dat om te draaien. Zo was er een man die de ziekte van Parkinson had. Hij had ’s morgens bijzonder veel moeite met opstaan. Zijn hele lijf was stijf. Als ik op zijn slaapkamer kwam stond altijd de radio aan met Limburgse muziek. Hij gaf aan dat hij dat prachtige muziek vond en hem aan zijn jeugd deed denken. Ik heb toen met hem afgesproken dat we iedere ochtend samen twee liedjes op de radio zouden luisteren. Dat deed de man zo goed, het gaf ontspanning en geloof het of niet, hij kwam daardoor gemakkelijker zijn bed uit. Als zzp’er kan ik zelf kiezen voor deze aanpak en ja het duurt misschien wat langer, maar voor mij geldt dat ondernemerschap in de zorg niet alleen om geld verdienen gaat. Waarde toevoegen aan het versterken van gezondheid van mensen vind ik erg belangrijk.”

GEVULDE AGENDA

De Sittardse krijgt haar cliënten door mond-tot-mondreclame. Ze heeft geen website, maakt geen reclame. “Dat wil ik ook niet. Ik zeg niet graag nee, wil altijd helpen, en mijn agenda is al jaren helemaal gevuld.” Back-up is ook geregeld voor als ze een keer uitvalt of vakantie heeft. “Ik werk samen met drie betrouwbare collega zzp’ers. Inkomstenderving door arbeidsongeschiktheid vang ik op door middel van een broodfonds.” Tussen de 25 en 30 uur per week werkt Monique bij cliënten. Verplaatsing doet ze per fiets. Geen fulltimebaan dus? “Jazeker, want ik heb ook nog werk aan de administratie. Persoonlijk vind ik dat de minder leuke kant, maar dat zullen meer ondernemers zeggen. Ik wil me bezighouden met waar ik goed in ben en dat is zorg verlenen.”

TALENTEN

Naast haar baan als wijkverpleegkundige is ze een tijdje geleden ook gestart met een burgerinitiatief in twee straten in haar buurt. “Ik maak kennis met de mensen door persoonlijk contact en breng hen met elkaar in verbinding door gebruik te maken van hun talenten. Je eigen talenten dus inzetten voor elkaar. In het werk is dit heel normaal, maar privé zeker niet. Het initiatief werd een succes en het wijkplatform kwam dit ter ore. Ze hebben me gevraagd of ik dit wil uitrollen voor de hele wijk, maar dan op professionele basis. Die kans heb ik aangegrepen. Nu zijn we op zoek naar partners die deze visie ondersteunen. Mijn ondernemerschap en netwerk zet ik in bij dit initiatief. Ik geloof heilig in de participatiesamenleving. Onlangs kwam ik bij een 85-jarige dame die haar arm gebroken had. Ze was op een stoel geklommen om een peertje in een lamp te vervangen en onderuitgegaan. Haar overbuurman had dit met alle liefde voor haar gedaan, maar ze wisten het niet van elkaar. En behalve dat het mooi is om elkaar te helpen, had het in dit geval ook een hoop ellende voor de mevrouw gescheeld en een besparing aan zorginzet en zorgkosten.”

Ik vlieg niet van de ene naar de andere cliënt

FREELANCER OF THE YEAR

Haar eigen wijze van werken is niet onopgemerkt gebleven. Monique werd genomineerd voor ‘Freelancer of the year’. In totaal werden er 800 freelancers voorgedragen. Ze moesten een vragenlijst invullen, een pitch van 1 minuut op video insturen, werden geïnterviewd door een extern onderzoeksbureau en er moesten referenties aangedragen worden. Inmiddels behoort de wijkverpleegkundige tot de laatste 10 van het land. “Jammer genoeg is door het coronavirus de finale verschoven naar het eind van het jaar. Maar daar heb ik alle begrip voor, want ik weet als geen ander wat corona met de samenleving doet.”

Ondernemen in de zorg draait niet alleen om geld verdienen

Waar veel zzp’ers gedurende de coronacrisis thuis zonder werk zitten, slapeloze nachten hebben en gebruik moeten maken van de Tozo-regeling, heeft de Sittardse Monique van Heesch-Webers nog steeds een volle agenda met werk.

Monique is als zzp’er actief als wijkverpleegkundige in de thuiszorg. Zestien jaar geleden besloot ze om dit niet in dienstverband te gaan doen, maar als zelfstandige. “Mijn kinderen waren toen nog klein en het zelfstandig ondernemerschap bood me de mogelijkheid om beter mijn eigen tijd in te delen. Zelf de diensten regelen, gaat iets gemakkelijker dan via een werkgever ingepland te worden. In de loop der jaren ben ik nog een paar voordelen gaan zien, die ik bij de keuze toen, niet voor ogen had. Zo is er de vrijheid van behandelen en meer tijd tussen twee cliënten. Ik vlieg niet van de ene naar de andere cliënt, houd een ruime marge qua tijd. Met vrijheid van behandelen bedoel ik dat ik vanzelfsprekend volgens strenge wettelijke richtlijnen werk, maar ook de ruimte neem om te kijken wat cliënten wel nog kunnen. Vaak is het zo dat als een cliënt eenmaal thuiszorg krijgt er plotseling alles voor hem of haar geregeld wordt, uitgaande van wat ze niet meer kunnen. Ik probeer dat om te draaien. Zo was er een man die de ziekte van Parkinson had. Hij had ’s morgens bijzonder veel moeite met opstaan. Zijn hele lijf was stijf. Als ik op zijn slaapkamer kwam stond altijd de radio aan met Limburgse muziek. Hij gaf aan dat hij dat prachtige muziek vond en hem aan zijn jeugd deed denken. Ik heb toen met hem afgesproken dat we iedere ochtend samen twee liedjes op de radio zouden luisteren. Dat deed de man zo goed, het gaf ontspanning en geloof het of niet, hij kwam daardoor gemakkelijker zijn bed uit. Als zzp’er kan ik zelf kiezen voor deze aanpak en ja het duurt misschien wat langer, maar voor mij geldt dat ondernemerschap in de zorg niet alleen om geld verdienen gaat. Waarde toevoegen aan het versterken van gezondheid van mensen vind ik erg belangrijk.”

GEVULDE AGENDA

De Sittardse krijgt haar cliënten door mond-tot-mondreclame. Ze heeft geen website, maakt geen reclame. “Dat wil ik ook niet. Ik zeg niet graag nee, wil altijd helpen, en mijn agenda is al jaren helemaal gevuld.” Back-up is ook geregeld voor als ze een keer uitvalt of vakantie heeft. “Ik werk samen met drie betrouwbare collega zzp’ers. Inkomstenderving door arbeidsongeschiktheid vang ik op door middel van een broodfonds.” Tussen de 25 en 30 uur per week werkt Monique bij cliënten. Verplaatsing doet ze per fiets. Geen fulltimebaan dus? “Jazeker, want ik heb ook nog werk aan de administratie. Persoonlijk vind ik dat de minder leuke kant, maar dat zullen meer ondernemers zeggen. Ik wil me bezighouden met waar ik goed in ben en dat is zorg verlenen.”

TALENTEN

Naast haar baan als wijkverpleegkundige is ze een tijdje geleden ook gestart met een burgerinitiatief in twee straten in haar buurt. “Ik maak kennis met de mensen door persoonlijk contact en breng hen met elkaar in verbinding door gebruik te maken van hun talenten. Je eigen talenten dus inzetten voor elkaar. In het werk is dit heel normaal, maar privé zeker niet. Het initiatief werd een succes en het wijkplatform kwam dit ter ore. Ze hebben me gevraagd of ik dit wil uitrollen voor de hele wijk, maar dan op professionele basis. Die kans heb ik aangegrepen. Nu zijn we op zoek naar partners die deze visie ondersteunen. Mijn ondernemerschap en netwerk zet ik in bij dit initiatief. Ik geloof heilig in de participatiesamenleving. Onlangs kwam ik bij een 85-jarige dame die haar arm gebroken had. Ze was op een stoel geklommen om een peertje in een lamp te vervangen en onderuitgegaan. Haar overbuurman had dit met alle liefde voor haar gedaan, maar ze wisten het niet van elkaar. En behalve dat het mooi is om elkaar te helpen, had het in dit geval ook een hoop ellende voor de mevrouw gescheeld en een besparing aan zorginzet en zorgkosten.”

Ik vlieg niet van de ene naar de andere cliënt

FREELANCER OF THE YEAR

Haar eigen wijze van werken is niet onopgemerkt gebleven. Monique werd genomineerd voor ‘Freelancer of the year’. In totaal werden er 800 freelancers voorgedragen. Ze moesten een vragenlijst invullen, een pitch van 1 minuut op video insturen, werden geïnterviewd door een extern onderzoeksbureau en er moesten referenties aangedragen worden. Inmiddels behoort de wijkverpleegkundige tot de laatste 10 van het land. “Jammer genoeg is door het coronavirus de finale verschoven naar het eind van het jaar. Maar daar heb ik alle begrip voor, want ik weet als geen ander wat corona met de samenleving doet.”

!

MAURICE VAN DER LINDEN

µ

RACHELLE PHILIPPEN