Limburgse Route des Vins: het begin is er

Sinds afgelopen zomer heeft Zuid-Limburg zijn eerste Route des Vins. Een tocht van tien kilometer langs vijf wijngaarden in en rond de dorpen Wahlwiller en Eys. Een eerste aanzet voor een veelbelovende toeristische trekpleister met meerdere routes, hoopt Jules Odekerken, voorzitter van de Stichting Promotie Limburgse Wijnen.

Sinds afgelopen zomer heeft Zuid-Limburg zijn eerste Route des Vins. Een tocht van tien kilometer langs vijf wijngaarden in en rond de dorpen Wahlwiller en Eys. Een eerste aanzet voor een veelbelovende toeristische trekpleister met meerdere routes, hoopt Jules Odekerken, voorzitter van de Stichting Promotie Limburgse Wijnen.

Een netwerk van wijnroutes door Limburg met een eigen belevingscentrum waar de ruim vijftig wijnen van gen Limburgse bodem geproefd en gekocht kunnen worden. En als het even kan ook die van gene zijde van de grens; uit Belgisch-Limburg. Dromen mag, is de stelling van Jules Odekerken, initiatiefnemer van de Stichting Promotie Limburgse Wijnen en één van de drijvende krachten achter de eerste Route des Vins. ‘Kijk naar Frankrijk, Duitsland, Zuid-Afrika, Australië, California. Daar zijn de wijnroutes een enorm succes. Ze trekken vele duizenden bezoekers. Waarom zou dat hier in Limburg niet kunnen? We willen toeristen trekken met hoogwaardige attracties, met kwaliteit. Nou, tochten langs de wijnvelden passen prima in dat streven. Wat let ons?”

KANSEN

Enthousiasme kan de net gepensioneerde oud-marketeer niet ontzegd worden. Maar Limburg is geen Frankrijk. Wat stellen die 75 hectare Limburgse wijngaarden nu voor, die pakweg 400.000 flessen die jaarlijks gevuld worden met de oogsten? “Nee”, klinkt het via de telefoon vanuit Zuid-Frankrijk waar Jules Odekerken graag een deel van zijn tijd doorbrengt, “we moeten ons ook niet gaan vergelijken met de Bourgogne of Bordeaux. Natuurlijk niet, en al zeker niet op economisch vlak. Hier in Limburg zal hooguit een enkele wijnbouwer kunnen leven van de opbrengst. Het volume is te klein en veel groter zie ik dat niet worden. De grond is schaars en duur en niet overal geschikt. Kleinschaligheid is echter ook aantrekkelijk. Het klimaat wordt steeds gunstiger. Een economische factor zal de wijnbouw in Limburg niet echt worden, op toeristisch vlak liggen er wel degelijk kansen.”

BELANGSTELLING

Enthousiasme kan de net gepensioneerde oud-marketeer niet ontzegd worden. Maar Limburg is geen Frankrijk. Wat stellen die 75 hectare Limburgse wijngaarden nu voor, die pakweg 400.000 flessen die jaarlijks gevuld worden met de oogsten? “Nee”, klinkt het via de telefoon vanuit Zuid-Frankrijk waar Jules Odekerken graag een deel van zijn tijd doorbrengt, “we moeten ons ook niet gaan vergelijken met de Bourgogne of Bordeaux. Natuurlijk niet, en al zeker niet op economisch vlak. Hier in Limburg zal hooguit een enkele wijnbouwer kunnen leven van de opbrengst. Het volume is te klein en veel groter zie ik dat niet worden. De grond is schaars en duur en niet overal geschikt. Kleinschaligheid is echter ook aantrekkelijk. Het klimaat wordt steeds gunstiger. Een economische factor zal de wijnbouw in Limburg niet echt worden, op toeristisch vlak liggen er wel degelijk kansen.”

TOERISTEN

Maar dat is nog onvoldoende basis voor een wat meer stabiele toekomst. “Klopt, maar dan kom ik uit bij de aantrekkingskracht op toeristen. Ook hiervoor geldt: er is een groeiende belangstelling voor authenticiteit, voor duurzame producten. Voor natuur. De Champagnestreek is aantrekkelijk, maar dat geldt ook voor Limburg en zeker voor het landschappelijk zo mooie Zuid-Limburg. Wijnreizen zijn in én trekken mensen met een goedgevulde beurs. Ze komen niet alleen om wijn te proeven en te kopen, ze zoeken ook mooie accommodaties om te overnachten, gaan graag uit eten, bezoeken graag een museum en gaan graag shoppen. De toeristische factor van wijnbouw is veel groter dan de economische.”

Stan Beurskens van Sint Martinus zat bij Jinek, dat is natuurlijk onbetaalbaar

NETWERK

Sinds 2017 ijvert de stichting voor het inrichten van wijnroutes. Met de Route des Vins rond Eys en Wahlwiller is het eerste succes een feit. De volgende stappen laten niet lang op zich wachten, meent Odekerken. “We hebben in drie jaar tijd een geweldig netwerk opgebouwd. Wijnbouwers, winkeliers, horecamensen, ondernemers, liefhebbers, gemeenten en provincie Limburg melden zich spontaan met ideeën en suggesties. We krijgen reacties uit het hele land. Als stichting doen we niet meer dan het bieden van een platform. We brengen zoveel mogelijk partijen bij elkaar, onder andere in een wijnclub. We zoeken publiciteit, organiseren bijeenkomsten. Stan Beurskens van Sint Martinus zat bij Jinek, dat is natuurlijk onbetaalbaar. Geld hebben we niet, wel hebben we een passie voor Limburgse wijn. En iedereen die daar iets bij voelt, is welkom om mee te doen. Dat levert onverwacht mooie resultaten op. De inrichting van de eerste Route des Vins dus, maar ook een prachtig boek met een overzicht van alle wijndomeinen in beide Limburgen, een jaarlijks wijnfeest, een wijnweek, proeverijen, winkels en horecabedrijven die Limburgse wijn verkopen, workshops bij producenten, webwinkels, mensen die tips delen, enzovoort. Visit Limburg besteedt veel aandacht aan ons. Het is als een wijnvlek, pardon olievlek, die zich verspreidt. Ik verwacht dat we dit jaar nog de bordjes voor een tweede Route kunnen onthullen. Het begin is gemaakt.”

BELEVINGSCENTRUM

En hoe zit het met dat gedroomde belevingscentrum? “Dat zou een geweldige stap zijn. Een plek waar we de geschiedenis van de Limburgse wijnbouw kunnen presenteren, waar het productieproces wordt uitgelegd door ervaren wijnbouwers, waar geproefd en beleefd wordt. Iets voor en of meerdere ondernemers, wellicht met ondersteuning van Provincie Limburg. Lijkt mij ook commercieel kansrijk. Limburgse wijn heeft toekomst, zeker weten.”

!

JOS CORTENRAAD

µ

ANNE LEFÈVRE