COLUMN

Nood aan een Chief Relationship Officer

De betekenis die we aan ons werk geven is al een tijd aan het veranderen. We werken niet alleen om de rekeningen te kunnen betalen, maar vooral ook om onszelf te verwezenlijken. Werk is onze identiteit geworden. Het heeft een centrale plaats in ons leven en we verwachten er veel van. We zijn kenniswerkers en ons werk is vaak complex. Daarom zullen we goed met elkaar moeten kunnen samenwerken, om een goed resultaat te kunnen behalen. Ieder doet in die samenwerking een deel van het geheel. We werken steeds vaker met mensen uit alle hoeken van de wereld, die een andere code hebben over hoe je met elkaar samenwerkt, wat je wel en niet zegt, hoe je feedback of hulp vraagt en ga zo maar door.

Nood aan een Chief Relationship Officer

De betekenis die we aan ons werk geven is al een tijd aan het veranderen. We werken niet alleen om de rekeningen te kunnen betalen, maar vooral ook om onszelf te verwezenlijken. Werk is onze identiteit geworden. Het heeft een centrale plaats in ons leven en we verwachten er veel van. We zijn kenniswerkers en ons werk is vaak complex. Daarom zullen we goed met elkaar moeten kunnen samenwerken, om een goed resultaat te kunnen behalen. Ieder doet in die samenwerking een deel van het geheel. We werken steeds vaker met mensen uit alle hoeken van de wereld, die een andere code hebben over hoe je met elkaar samenwerkt, wat je wel en niet zegt, hoe je feedback of hulp vraagt en ga zo maar door.

We wisselen ook veel sneller van baan. Het hebben van veel ervaring, opgedaan bij verschillende bedrijven, heeft immers zo zijn voordelen. Maar ga je continu op zoek naar het volgende, dan trek je je eigen wortels sneller uit de grond dan dat ze kunnen aarden. Zo’n levensstijl heeft consequenties. Het is daarom ook niet zo verwonderlijk dat we steeds vaker met onderwerpen als eenzaamheid en angst te kampen hebben. We hebben als mens namelijk zowel stabiliteit als verandering nodig, beide delen in een dynamisch evenwicht. Bij te veel verandering is er geen rust, geen anker en gaat het bootje kiep. Het is daarom een haast logische ontwikkeling dat we binnen bedrijven ‘nieuwe disciplines’ krijgen, zoals bijvoorbeeld psychologen en filosofen. Als je leert te begrijpen hoe relaties werken en wat iets tot een goede of een minder goede relatie maakt, dan is dat van groot voordeel op je werk. We zijn menselijke wezens die bijna allemaal met hun relatie-CV naar het werk komen. Heel veel dingen laten we niet thuis, die delen we met collega’s: de intermenselijke dynamiek. Je neemt dus je hersenen mee naar je werk, maar ook je hart met alle daarbij horende emoties.

Ik denk dat een goede manager niet alleen strategisch en financieel moet kunnen leiden, maar ook kennis van menselijk gedrag moet hebben. Daar worden we ons steeds meer bewust van. Woorden als transparantie, vertrouwen, empathie en kwetsbaarheid hebben hun intrede gedaan in ons werkvocabulaire en krijgen steeds meer prioriteit. Maar nog niet prioriteit genoeg om relationele vaardigheden te ontdoen van een stempel als ‘soft skills‘. Soft skills zien we toch nog te veel als ‘vrouwelijke vaardigheden‘. En het zijn deze vrouwelijke vaardigheden die we in princípe idealiseren, maar in wérkelijkheid vaak negeren!

Op C-level is het daarom mijns inziens tijd dat we gaan uitbreiden met een CRO, een Chief Relationship Officer, want we hebben veel te winnen bij een betere bedrijfscultuur. Om Peter Drucker te citeren: Culture eats strategy for breakfast.

Daniëlle Hellebrand

Reageren? info@coaching-freude.com

µ

ARNAUD NILWIK



µ

ARNAUD NILWIK